मुख्य सामग्रीवर वगळा

मूल्यवर्धन: काळाची गरज

 

आपले मत कोणी ऐकले नाही की वाईट वाटते त्याप्रमाणे इतरांनाही मत असतात, त्यांचा आदर करणे, ती जाणून घेणे ह्या भावना मूल्य संस्कारातूनच साध्य होऊ शकतात.

 देशाची प्रगती, देशाचा विकास होतो ,त्या देशातील तरुण पिढी मुळे आणि संस्कारक्षम देशही घडला जातो तो या तरुणांमुळे.

"भारत माझा देश आहे. सारे भारतीय माझे बांधव आहेत..."

आपण रोज नित्यनियमाने शाळेतील परिपाठात आपल्या देशाच्या प्रतिज्ञेचे कथन, वाचन करतो. आपला एकच हेतू असतो, येणारी नवी पिढी देशाचा विकास करणारी, देशाला प्रगतीपथावर नेणारी अशी निर्माण व्हावी.

परंतु एवढ्यावरच थांबून चालेल काय? आज आपल्या भारत देशाला खरी गरज आहे संस्काराची मूल्यांची, मूल्यसंवर्धनाची.

आपण समाजात पाहतो गरिब व श्रीमंतातील दरी, स्त्रियांच्या प्रती असणारा वाईट दृष्टिकोन, उपेक्षित, तळागाळातील समाजाची होत असलेली अवहेलना.

प्रत्येक व्यक्ती आज मी व माझा एवढा संकुचित विचार करते आहे. परंतु या चाकोरीबद्ध विचाराने आज समाजातून मूल्यांचा ऱ्हास होत झालेला आपणास पाहायला मिळतो.

शाळेत येणाऱ्या प्रत्येक विद्यार्थी हा स्वतंत्र व्यक्ती आहे, त्यालाही मन, भावना आहेत, त्याचेही विचारांचे विश्व असते. हे समजून घेऊन त्या विद्यार्थ्यांना घडविण्यासाठी मूल्यसंस्काराची गरज आहे.

एखादे मूल शाळेत गप्प का असते? रोज उशिरा का येते? शांतच का बसते? मस्तीच का करते? रागावते का? अबोला का धरते? अभ्यास न करण्याचे कारण, उद्धट असण्याचे कारण, असुरक्षित वाटण्याचे कारण अशा आणि बऱ्याच का? ची उत्तरे शोधायची असतील तर मूल्यसंवर्धन या विषयाचे गांभीर्य लक्षात घेण्याची गरज आहे.

 ६ ते १४ या वयोगटात विद्यार्थ्यांवर जे संस्कार केले जातात ते आजन्म त्याच्या मनावर कोरले जातात. याचाच फायदा घेऊन न्याय, स्वातंत्र्य, समता, बंधुता या मूल्यांची रुजवण शाळापातळीवर करण्यासाठी विविध उपक्रमांचा आधार घेता येतो.

विद्यार्थ्यांसाठी काही वर्ग नियम तयार करता येतात जसे की शाळेत वेळेवर येणे, स्वतःबरोबर इतरांचा विचारांचाही आदर करणे, एकमेकांना सहकार्य करणे वगैरे आणि हे वर्ग नियम मोडणाऱ्या विद्यार्थ्यांना सकारात्मक शिक्षा उदा. झाडांना पाणी शिंपणे, फळ्यावर सुविचार लिहिणे, मध्यान्ह भोजन वाढताना मुलांच्या रांगा करणे वगैरे देऊन आपण विद्यार्थ्यांवर मूल्यांचे संस्कार करू शकतो.

स्त्री -पुरुष समानता हे मूल्य शालेय जीवनात रुजवणे ही तर काळाची फार मोठी गरज आहे. यासाठी होऊन गेलेल्या आणि सध्या कार्यरत  असणाऱ्या महिलांच्या कार्याचा परिचय करून देणे, शाळा पातळीवर मुलगा-मुलगी असा भेद न करणे, सर्व कामांची विभागणी समान पातळीवर करणे, दोघांनाही समान स्थान व दर्जा देणे या गोष्टी घडल्या तर स्त्रियांविषयी आदर, त्याकडे पाहण्याचा दृष्टिकोन यात बदल करणे शक्य होईल.

इतरांना समजून न घेण्याची, मनाविरुद्ध गोष्टी घडल्या कि स्वतःवर नियंत्रण न ठेवता समाजास नुकसान करणाऱ्या घटना करण्याची वृत्तीही या समाजात मूळ धरते आहे. या वृत्तीस आळा घालावयाचा असेल तर विद्यार्थीदशेतच मुलांच्या मनावर मूल्यांच्या बीजाचे रोपण करणे क्रमप्राप्त ठरेल.

आपले मत कोणी ऐकले नाही की वाईट वाटते त्याप्रमाणे इतरांनाही मत असतात, त्यांचा आदर करणे, ती जाणून घेणे ह्या भावना मूल्य संस्कारातूनच साध्य होऊ शकतात.

काळाची गरज असणाऱ्या मूल्यांचा होत असलेला ऱ्हास आणि मूल्यसंवर्धनाची गरज लक्षात घेऊनच मूल्यवर्धक उपक्रम शाळापातळीवर अवलंबून देशाची भावी पिढी मूल्यसंस्कारयुक्त बनवण्याचा प्रयत्न करणे गरजेचे आहे.

तेव्हाच "देश प्रगतिपथावर राहील व देशाचा संस्कारक्षम विकास होईल".


शिल्पा वनमाळी

जि. प. शाळा

आगवन नवासाखरा

केंद्र सावटे, ता. डहाणू

जि. पालघर

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

सुखाची गुरुकिल्ली

  श्री. कांबळे एस. जी. पाटोदेकर जगी सर्व सुखी असा कोण आहे ,                                    विचारी मना तूची शोधूनी पाहे. या संत रामदास महाराजांच्या वचना प्रमाणे या जगात कोण सुखी आहे हे प्रत्येकाने आपापल्या मनाला प्रश्न विचारला पाहिजे. याचाच अर्थ या जगात कोणीही सुखी नाही. सुखाचे मूळ हे प्रत्येकाच्या फक्त धनात नसून ते मनात आहे.फक्त आचारात नसून ते विचारात आहे.        ज्यांच्याकडे सुखाची गुरुकिल्ली आहे असा कोण आहे ? सुख म्हणजे नेमकं काय असतं ? सुख हे कोठे , केव्हा आणि कसे मिळते ? सुख मिळवण्यासाठी नेमकं काय करावे ? असे एक ना अनेक प्रश्न सर्वानाच पडले असतील , पडत असतील किंवा भविष्यात पडतील यात शंका नाही.  आज जर खऱ्या अर्थाने विचार केला तर आपल्या असे लक्षात येईल की , प्रत्येक माणूस हा दुःखी असो व नसो पण तो मात्र सुखाच्या शोधात नक्की भटकतो आहे. सुखासाठी वाटेल ते करण्याची त्याची ही धडपड अहोरात्र चालू आहे. सुखासाठी काय केले पाहिजे. काय केले म्हणजे ...

व्यवसाय मार्गदर्शन: फोटोग्राफी

       आजच्या काळात फोटोग्राफी हा प्रत्येकाचा आवडीचा विषय बनलेला आहे . प्रकाश - संवेदी   वस्तुंद्वारे   प्रकाश   किंवा   विद्युतचुंबकीय   उत्सारणाची नोंद करुन टिकाऊ   प्रतिमा   निर्माण करण्याच्या पद्धतीला फोटोग्राफी म्हणजेच छायाचित्रण असे म्हणतात . खरे तर छायाचित्रण ही एक इतिहास जपून ठेवणारी एक अजरामर   कला   आणि   शास्त्र   आहे , ती छायाचित्रकार , त्यासाठी वापरलेला कॅमेरा , छायाचित्रकाराचा दृष्टीकोन आणि वेळ आदी गोष्टींवर अवलंबून असते . छायाचित्रकाराला या क्षेत्रातील तांत्रिक ज्ञानही अवगत करणे आवश्यक आहे . फोटोग्राफी ही अशी कला आहे जी आपल्या डोळ्यांना प्रत्येक गोष्टीकडे पाहण्याची एक वेगळी दृष्टी देते . आपण फोटो काढत असताना त्या गोष्टीशी एक भावनिक बंध निर्माण करत असतो . फोटो हे नेहमी बोलके असावेत त्यांच्याशी आपला संवाद व्हायला हवा . एक योग्य आणि सुंदर छायाचित्र संपूर्ण घडलेला प्रसंग डोळ्यासमोर उभा करतो . छायाचित्रण करत असताना त्यातून आपल्याला...

आई कुठे काय करते?

  प्रशांत रामभाऊ सुसर,  बुलडाणा ' दिनूचे बिल ' नावाचा एक पाठ शाळेत असताना आम्हाला अभ्यासाला होता. दिनूला त्याची आई घरातील छोटीमोठी कामे सांगते. ती कामे तो करतो. मात्र एक दिवस त्या सर्व कामांचे एक बिल तयार करून आईला देतो. आई ते बिल पाहते. तिला वाईट वाटते मात्र ती दिनूला काहीच न बोलता एक बिल तयार करून झोपलेल्या दिनाच्या उशाशी ठेवते. त्यात दिनूच्या आंघोळी पासून तर आजारपणापर्यंत प्रत्येक कामाची यादी असते. मात्र बिल म्हणून शून्य रुपये दिलेले असतात.ते बिल पाहून दिनूला आपली चूक कळते व तो आईला जाऊन बिलगतो.        आपण आईप्रती कृतज्ञता व्यक्त करतो. तिचे आभार मानतो. तिच्याविषयी प्रेम व्यक्त करतो. परंतु आजही समाजात अनेक लाडावलेल्या  बबड्यांना ' आई कुठे काय करते ' असेच वाटत असते. ' मदर्स डे ' च्या निमित्ताने आपण सोशल मीडियावर ढीगभर शुभेच्छा देणार. मात्र आपल्या कपड्यांचा ढीग मात्र आईलाच धुवावा लागणार. जी नऊ महिने आपल्याला पोटात वागवते तिची महती सांगावी तरी किती... ? सुमित्रानंदन पंत म्हणतात ' जननी जन्मभूमिश्च स्वर्गादपि गरीयसी ' अर्थात माता आणि जन्मभूमी...